නමක් කියන්නෙ පුද්ගලයෙකුට ලැබෙන පළමු තෑග්ගයි. එහි අපේ මුතුන් මිත්තන්ගේ ඉතිහාසය, දෙමාපියන්ගේ බලාපොරොත්තු සහ සංස්කෘතික අනන්යතාවය ගැබ්ව තිබේ. නමුත් වර්තමාන විවිධත්වයෙන් පිරි සමාජය තුළ, ඇතැම් අයට තමන්ගේ නම අන් අයට හඳුන්වා දීම පවා දැඩි මානසික පීඩනයක් ගෙන දෙන කාරණයක් බවට පත්ව තිබේ.
ඉංග්රීසි හෝ බහුතරය කතා කරන භාෂාවකට හුරු වූ අයෙකුට වෙනත් සංස්කෘතියක නමක් එකවර උච්චාරණය කිරීමට අපහසු වූ විට, ඔවුන් බොහෝ විට පවසන්නේ, “මට ඔයාට වෙන ලේසි නමකින් කතා කරන්න බැරිද?” කියාය.
මෙම අපහසුතාවයෙන් බේරීම සඳහා බොහෝ දෙනා තමන්ගේ සැබෑ නම වෙනුවට සමාජයට ගැළපෙන කෙටි බටහිර නමක් (උදාහරණයක් ලෙස සෞම්ය වෙනුවට “සෑම්” හෝ අලෙජැන්ඩ්රෝ වෙනුවට “ඇලෙක්ස්”) භාවිතා කිරීමට පෙළඹෙති. මෙය බැලූ බැල්මට පහසුවක් ලෙස පෙනුනද, එමඟින් සිදු කරන්නේ තමන්ගේ සැබෑ අනන්යතාවයෙන් කොටසක් සමාජය වෙනුවෙන් බලහත්කාරයෙන් මකා දැමීමකි.
ප්රශ්නය ඇත්තේ සමාජය තුළ පමණක් නොවේ. අන්තර්ජාලය හරහා බැංකු ගිණුමක් විවෘත කිරීමේදී හෝ වෙනත් රාජ්ය පෝරම පිරවීමේදී, විවිධ සංස්කෘතීන්ට අයත් අකුරු හෝ ලකුණු (උදාහරණයක් ලෙස නවසීලන්තයේ Māori භාෂාවේ ඇති විශේෂ ලකුණු) පරිගණක පද්ධති මඟින් ප්රතික්ෂේප කරන්නේ එය ‘වලංගු නොවන’ (Invalid Input) නමක් ලෙස පවසමිනි. තාක්ෂණය පවා තම නම වැරැද්දක් ලෙස දැකීම පුද්ගලයෙකු දැඩි කලකිරීමට පත් කරන්නකි.
“Arnold Schwarzenegger” හෝ “Tchaikovsky” වැනි බටහිර නම් අපහසුවෙන් වුවද නිවැරදිව උච්චාරණය කිරීමට සමාජය උත්සාහ කරන්නේ නම්, වෙනත් ඕනෑම සංස්කෘතියක නමක් ඉගෙන ගැනීම අපහසු විය නොහැක. එය හැකියාව පිළිබඳ ප්රශ්නයක් නොව, අප අනෙක් පුද්ගලයාට දක්වන ගෞරවය සහ උනන්දුව පිළිබඳ ප්රශ්නයකි.
යමෙකුගේ නම නිවැරදිව ඇසීම සහ එය එලෙසම උච්චාරණය කිරීමට උත්සාහ කිරීම, අප ඔවුන්ගේ පැවැත්මට සහ උරුමයට දක්වන ඉහළම ගෞරවයයි. ඉතින් අන් අයගේ පහසුව වෙනුවෙන් අපි අපේ සැබෑ අනන්යතාවය කැප කළ යුතුද?
0 Comments