මුහුදු වෙරළට තල්මසුන් සහ ඩොල්ෆින් සතුන් ගොඩගැසීම ඕනෑම කෙනෙකුගේ හදවත කම්පා කරවන දසුනක්. එවැනි අවස්ථාවක අපි හැමෝම උත්සාහ කරන්නේ කොහොමහරි එම සතුන් නැවතත් සාගරයට මුදාහැරීමට. New Zealand තුළ මෙම මසුන් වෙරළට ගොඩවීම සාමාන්යයෙන් සිදුවන අතර, වසරකට මෙවැනි සිද්ධීන් ගණනාවක් වාර්තා වේ. එම නිසා නවසීලන්තය මෙවැනි සිද්ධීන් සඳහා ලෝකයේ ප්රසිද්ධ ස්ථානයක් ලෙසද සැලකේ.
නමුත් නවතම පර්යේෂණ සහ විශේෂඥ මතයන්ට අනුව, රෝගී වූ හෝ දැඩි ලෙස විඩාවට පත් සතුන් නැවත නැවතත් මුහුදට තල්ලු කිරීමෙන් ඔවුන්ට සහනයක් ලැබෙනවා වෙනුවට සිදුවන්නේ තවත් වේදනාවක් ගෙනදීම බව හෙළි වී තිබෙයි. බොහෝ විට මෙම සතුන් ගොඩගසන්නේ ඔවුන් ශාරීරිකව දුර්වල වී සිටින නිසා බැවින්, ඔවුන්ට බලහත්කාරයෙන් මුහුදට යාමට සැලැස්වීම ඔවුන්ගේ මරණාසන්න මොහොත තවත් දරුණු කරවයි.
මීට අමතරව, මෙලෙස සතුන් බේරාගැනීමට උත්සාහ කරන ස්වේච්ඡා සේවකයන් ද දැඩි මානසික පීඩනයකට ලක්වේ. සතෙකු බේරාගැනීමට පැය ගණනාවක් වෙහෙස වී, අවසානයේ එම සතාගේ මියයෑම දරාගත නොහැකි දුකක් ගෙන දෙයි. එම නිසා, මෙවැනි තීරණාත්මක අවස්ථාවලදී හුදු හැඟීම්වලට පමණක් මුල්තැන නොදී, විද්යාත්මක පදනමක් මත සත්වයාගේ යහපත ගැන සිතා කටයුතු කිරීම වඩාත් සුදුසු බව විද්යාඥයෝ පෙන්වා දෙති.
Project Jonah වැනි සංවිධාන පෙන්වා දෙන්නේ, එක් එක් සිද්ධිය වෙන වෙනම විග්රහ කර තීරණ ගත යුතු බවයි. එහිදී මසුන්ගේ සෞඛ්ය තත්ත්වය, වර්ගය, හැසිරීම සහ ස්ථානය වැනි කරුණු සැලකිල්ලට ගත යුතුය.
මෙවැනි අවස්ථා වල සලකා බැලිය යුතු වැදගත් කරුණු වන්නේ:
👉🏻රෝගී තත්ත්වයන්: තල්මසුන් ගොඩගසන්නේ බොහෝ විට ඔවුන් රෝගී වී හෝ තුවාල ලබා සිටින නිසාය. එවැනි සතුන් නැවත මුහුදට දැමීමෙන් ඔවුන්ගේ පීඩාව තවත් වැඩි වෙයි.
👉🏻නැවත නැවත ගොඩගැසීම: වරක් බේරාගත් සතෙකු නැවතත් ගොඩගසන්නේ නම්, එයින් අදහස් වන්නේ එම සතාට තවදුරටත් සාගරයේ ජීවත් වීමට තරම් ශක්තියක් නොමැති බවයි.
👉🏻කරුණාවන්ත තීරණ: සමහර අවස්ථාවලදී රෝගී සත්වයෙකුට තවදුරටත් දුක් විඳීමට ඉඩ නොදී, විද්යාත්මක ක්රමවේද හරහා සුවදායක මරණයක් (Euthanasia) ලබාදීම වඩාත් මානුෂීය වෙයි.
👉🏻පරිසර සාධක: දේශගුණික විපර්යාස සහ සාගරයේ අධික ශබ්දය (නැව් ශබ්දය වැනි) නිසා තල්මසුන්ගේ ගමන් මාර්ග වැරදී මෙලෙස ගොඩගැසීම් වැඩි වෙමින් පවතියි.
අවසානයේ, සත්වයාගේ යහපත සලකා විද්යාත්මකව හොඳම තීරණය ගැනීම වැදගත් බව නැවත වරක් ඔවුන් අවධාරණය කරයි.
0 Comments