නීතිඥයෙකු හෝ බැරිස්ටර්වරයෙකු වීම යනු සාමාන්යයෙන් සමාජයේ ඉහළම පැලැන්තියේ වරප්රසාද, විශිෂ්ට පාසල් පසුබිමක් සහ කිසිදු බාධාවකින් තොරව ලැබෙන අධ්යාපන සම්පත් මත ගොඩනැගෙන සිහිනයකි. බොහෝ දෙනෙකුට මෙම ක්ෂේත්රයට ඇතුළු වීමට නම්, ඉහළම සාමාන්ය පෙළ සහ උසස් පෙළ ප්රතිඵල, වසර හතරක හෝ පහක වෙහෙසකර විශ්වවිද්යාල අධ්යයන කාලයක් මෙන්ම පරම්පරා ගණනාවක වෘත්තීය ආභාසයක් අවශ්ය වේ.
නමුත් නිව්සීලන්තයෙන් ඇසෙන මේ අපූර්ව පුවත, ඒ සියලු සාම්ප්රදායික නීති රීති සහ මතවාදයන් මුළුමනින්ම උඩුයටිකුරු කර තිබේ. මෙය සමාජ ක්රමයේ අසාර්ථකත්වයට තනිවම මුහුණ දී, වසර ගණනාවක් මහපාරේ අනාථයෙකු ලෙස ජීවත් වෙමින්, දශකයකට ආසන්න කාලයක් පාසල් අධ්යාපනය පවා අහිමි වූ, නමුත් අවසානයේ ඒ සියලු බාධක සුනුවිසුනු කරමින් අද වන විට නීති ලොවේ මුදුනටම නැගී සිටින අසාමාන්ය මිනිසෙකුගේ සැබෑ ජීවන අරගලයයි. ඔහු නමින් Stuart Appleby.
🔴 කටුක ළමා කාලය සහ වීදි ජීවිතයේ අමිහිරි මතකය.
ඔහුට අධිකරණ ශාලාව දක්වා පැමිණීමට සිදු වූ මාවත කිසිසේත්ම සරල හෝ සුමට එකක් වූයේ නැත. කුඩා කල මුහුණ දීමට සිදු වූ දරුණු පවුල් පසුබිම් බිඳවැටීම් සහ සමාජීය අවතැන්වීම් හේතුවෙන්, ඔහුට වසර 10කට ආසන්න කාලයක් කිසිදු විධිමත් පාසල් අධ්යාපනයක් ලැබීමට අවස්ථාව ලැබුණේ නැත. රැකවරණය දෙන ස්ථාවර නිවසක් නොමැති වූ කල, ඔහුගේ යොවුන් විය සහ තාරුණ්යයේ මුල් කාලය ගෙවී ගියේ විභාගවලට සූදානම් වෙමින් නොවේ; එදිනෙදා බඩගින්න නිවාගන්නේ කෙසේද සහ රාත්රියට ආරක්ෂිතව හිස ගසාගන්නේ කොහේද කියා පාරවල් ගානේ සටන් කරමින්, මහපාරේ කටුක යථාර්ථයට මුහුණ දෙමිනි.
එවැනි ඉරණමකට කොටු වූවන්ට, ‘නිවාස නොමැති කම’ යනු ජීවත් වීම සඳහා විනාඩියෙන් විනාඩිය කරන්නට සිදු වන පූර්ණ කාලීන වෙහෙසකර රැකියාවකි. ආරක්ෂිතව නිදාගැනීමට තැනක් සෙවීම, ඊළඟ වේල පියවා ගැනීම සහ තමන් දෙස නොදැක්කා සේ යන ලෝකයක් මැද තමන්ගේ පැවැත්ම තහවුරු කරගැනීමට උත්සාහ කිරීම හමුවේ අධ්යාපනික සිහිනවලට කිසිදු ඉඩක් ඉතිරි වන්නේ නැත.
බොහෝ විට, නිවාස නොමැති ප්රජාවට නීති පද්ධතිය අත්දකින්නට ලැබෙන්නේ පිටස්තරයන් ලෙසය; එනම් තමන්ව ආරක්ෂා කරන පලිහක් ලෙස නොව, තමන්ව දඬුවමට ලක් කරන බලවේගයක් ලෙස පමණි.
නමුත්, ඔහු මුහුණ දුන් මෙම අන්ත අසරණ දුෂ්කර ජීවිතයම, දිනෙක පීඩිතයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ශක්තිමත් නීතිඥයෙකු වීමේ බීජය ඔහුගේ සිත තුළ පැළ කිරීමට සමත් විය.
🔴 අධ්යාපනයේ දැවැන්ත අගාධය පියවීම.
සාමාන්ය ද්විතීයික පාසල් සුදුසුකම් නොමැතිව නීති වෘත්තියට ඇතුළත් වීම යනු අතිශය දුෂ්කර සටනකි. ඒ සඳහා විශ්වවිද්යාලවලට ඇතුළත් විය හැකි විකල්ප ඇතුළත් වීමේ මාර්ග (Alternative pathways) ඔස්සේ යාමටත්, තමන්ට ඒ සඳහා හැකියාව ඇති බව විශ්වවිද්යාල බලධාරීන්ට ඔප්පු කිරීමටත් ඔහුට සිදු විය. අතපසු වූ වසර ගණනාවක දැවැන්ත පාඩුව පියවා ගන්නා අතරතුර, අධ්යයන මට්ටමකින් ලියන්නේ, කියවන්නේ සහ විශ්ලේෂණය කරන්නේ කෙසේද යන්න ඔහුට මුල සිටම ස්වයංව ඉගෙන ගැනීමට සිදු විය.
සාමාන්ය නීති සිසුන් නීති පොත්වල ඇති සංකීර්ණ නඩු තීන්දු තේරුම් ගැනීමට වෙහෙසෙද්දී, මහපාරේ සිට පැමිණි මේ අපූර්ව තරුණයාට, ධනවත් ප්රභූ පැලැන්තියට පමණක් සීමා වූ ක්ෂේත්රයකට ඇතුළු වීමේදී දැනෙන “මම මෙතැනට ගැලපෙන්නේ නැතැයි” යන දැඩි හීනමානය පරාජය කිරීමට ද අමතර සටනක් කරන්නට සිදු විය.
නමුත් සියලු බාධක මධ්යයේ වුවද, විශ්වවිද්යාල දේශන ශාලාව ඔහු තමන්ගේ අහිමි වූ ජීවිතය යළි අත්පත් කරගන්නා රංග භූමිය බවට පත් කරගත්තේය. ඔහුට අහිමි වූ වසර 10ක පාසල් අධ්යාපනය වෙනුවට, ඔහු සතු වූ අසිරිමත් කැපවීම, තියුණු බුද්ධිය සහ කිසිදු පෙළපොතකින් කිසිවෙකුට කිසිදා ඉගෙනගත නොහැකි මිනිස් අරගලය පිළිබඳ ප්රායෝගික අත්දැකීම් සමුදාය පෙරදැරි කරගනිමින් ඔහු පෙරටම ගියේය.
🔴 ජීවන අත්දැකීම්වලින් ලබන නීති උපදේශනයේ බලය.
කලක් වීදියේ රළු බිම මත නිදාගත් මිනිසෙකු, අද බැරිස්ටර්වරයෙකු ලෙස නීතිඥ ලෝගුව සහ හිස්වැස්ම පළඳින විට, ඔහු අධිකරණ පද්ධතියට ගෙන එන්නේ හාත්පසින්ම වෙනස් සහ සුවිශේෂී මානයකි.
නීති ක්ෂේත්රය තුළ බොහෝ විට සේවාදායකයා සහ නීතිඥයා අතර පවතින සංවේදනාත්මක පරතරය විශාලය; බොහෝ විට යහපත් චේතනාවෙන් කටයුතු කරන නීතිඥයන් පවා සමාජයෙන් කොන් වූ සේවාදායකයන් දෙස බලන්නේ හුදෙක් වෘත්තීයමය හෝ තාක්ෂණික කෝණයකින් පමණි. නමුත්, සමාජයේ ආන්තික කෙළවරක ජීවත් වූ මේ බැරිස්ටර්වරයා, පවත්නා ක්රමය නිසා ඇති වන දුප්පත්කමේ මානසික පීඩනය, සමාජ සේවා ආයතනවල ඇති රාජකාරිමය බාධක සහ ස්ථිර ලිපිනයක් නොමැති වීමේ ඇති අසරණකම කුමක්ද කියා හදවතින්ම හඳුනයි.
මෙම පසුබිම නිසා, ඔහුගේ නීතිමය මැදිහත්වීම සාමාන්ය විත්තිවාචකයකින් ඔබ්බට ගිය, ගැඹුරු සහ අව්යාජ මානුෂීය මෙහෙවරක් බවට පත්වේ. ඔහුට සේවාදායකයන් යනු හුදෙක් නඩු ගොනුවක ඇති අංකයක් පමණක් නොවේ; ඔවුන් තමන් දිනෙක අත්විඳි කටුක ජීවිතයේම කොටස්කරුවන්ය.
🔴 සමාජ ක්රමයම සලිත කළ සන්ධිස්ථානයක්.
මෙම අතිදැවැන්ත ජයග්රහණය හුදෙක් එක් පුද්ගලයෙකුගේ දිරිගන්වනසුලු පෞද්ගලික සන්ධිස්ථානයක් පමණක් නොවේ; එය සමස්ත නීති ක්ෂේත්රයටම සහ අධ්යාපන ආයතනවලට එල්ල කළ ප්රබල අභියෝගයකි. සාම්ප්රදායික සහතික සහ ලකුණු මතම පදනම් නොවී, මිනිසෙකු සතු සැබෑ ධෛර්යය, ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව සහ සැඟවුණු දක්ෂතාව හඳුනා ගැනීම සඳහා විකල්ප ඇතුළත් වීමේ මාර්ග සහ පරිපූර්ණ උපකාරක පද්ධතීන් කෙතරම් වැදගත්ද යන්න මෙයින් මනාව පැහැදිලි වේ.
නිවාස නොමැතිකමේ සහ බිඳවැටුණු අධ්යාපනයක සියලු යදම් බිඳදමමින් නීතිය ක්රියාවට නැංවීම දක්වා පැමිණි මෙම බැරිස්ටර්වරයා ලෝකයටම ඔප්පු කර ඇත්තේ, යුක්තිය පසිඳලන උසාවිය අයිති විය යුත්තේ උපතින්ම වරප්රසාද ලත් අයට පමණක් නොව, සැබෑ යුක්තියේ ජීව ගුණය ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් ජීවිතයේ අගාධයේ සිට සටන් වැදුණු මෙවැනි සැබෑ මිනිසුන්ට ද අයිති බවයි.
ඉතින් ඔහුට අහිමි වූ සියළු දේ හිමි වූ ඔබට කළ නොහැක්කේ මොනවාද?
0 Comments