බීමත් රියදුරෙකු නිසා සිදු වූ අනතුරකින් දැඩි හානියට පත් වින්දිතයෙකුට, අධිකරණය විසින් නියම කරන ලද වන්දි මුදල සම්පූර්ණයෙන්ම ලබා ගැනීමට වසර 22ක දීර්ඝ කාලයක් බලා සිටීමට සිදු වූ පුවතක් වාර්තා වේ. වරදකරු විසින් අදාළ වන්දි මුදල සතියකට ඩොලර් 10 බැගින් ගෙවිය යුතු බවට අධිකරණය නියෝග කිරීමත් සමඟ මෙම අසාධාරණ තත්ත්වය මතුව තිබේ. රථවාහන අනතුරුවලින් හානි සිදුවන වින්දිතයින්ට වෛද්‍ය සහ අලුත්වැඩියා කටයුතු සඳහා ක්ෂණිකව විශාල මුදලක් දැරීමට සිදු වුවද, අධිකරණ මගින් නියම වන සුළු වාරික ක්‍රමය නිසා වින්දිතයින් දැඩි ආර්ථික අපහසුතාවයට පත්වන ආකාරය මෙම පුවතින් මනාව පැහැදිලි වේ.

නවසීලන්තයේ පවතින නීතිමය රාමුවට අනුව වන්දි ගෙවීමේ වාරික තීරණය කරනු ලබන්නේ වින්දිතයාගේ හදිසි ආර්ථික අවශ්‍යතාවලට වඩා, වරදකරුගේ ආදායම සහ ගෙවීමේ හැකියාව සැලකිල්ලට ගනිමිනි. වරදකරුවන් සිරගත කිරීම වැළැක්වීම සඳහා මෙම ක්‍රමය භාවිත කළද, එමගින් සිදු වන්නේ අපරාධයක සමස්ත ආර්ථික බර වින්දිතයා මත පැටවීම බවට දැඩි විවේචන එල්ල වේ. තවද, සතියකට ලැබෙන සුළු මුදල හේතුවෙන් තමන් මුහුණ දුන් අවාසනාවන්ත සිදුවීම වසර ගණනාවක් පුරා වින්දිතයාට නිරන්තරයෙන් මතක් කර දෙන මානසික වධයක් බවට ද පත්වේ.

මෙම සිදුවීමත් සමඟ අධිකරණ පද්ධතියේ සහ වින්දිතයින් ආරක්ෂා කිරීමේ නීතිවල පැහැදිලි වෙනසක් සිදුවිය යුතු බවට හඬක් නැගෙමින් පවතී. නීති විශාරදයින් පෙන්වා දෙන්නේ වින්දිතයන්ට රජය විසින් වහාම සම්පූර්ණ වන්දි මුදල ලබා දී, පසුව එම මුදල වරදකරුගෙන් අය කර ගැනීමේ විශේෂ රාජ්‍ය අරමුදලක් ස්ථාපිත කළ යුතු බවයි. කඩිනම් නීතිමය සංශෝධනවල අවශ්‍යතාවය පෙන්වා දෙන මෙම පුවත, අධිකරණ නියෝග මගින් ලබා දෙන වන්දි කඩදාසියකට පමණක් සීමා නොවී ප්‍රායෝගිකව වින්දිතයාට සාධාරණය ඉටු විය යුතු බව නැවතත් තහවුරු කරයි.